Istnieją rozmaite teorie na wyjaśnienie swoistego fenomenu, jaki stanowi wyjątkowa nadreprezentacja szwedzkich wynalazców. Najbardziej prawdopodobna jest chyba ta, że peryferyjne położenie Szwecji, jej kształt, rzadkie zaludnienie i surowy klimat skazywały ludzi na pomysłowość i ciężką pracę, bo inaczej po prostu by nie przeżyli.Historia szwedzkich dokonań zaczyna się w XVII wieku, od doktora nauk medycznych, człowieka renesansu, Olofa Rudbecka (1630–1702), który między innymi odkrył układ limfatyczny człowieka. Od tamtej pory wynalazczość i pomysłowość kwitły mniej lub bardziej intensywnie.A oto skromny wybór szwedzkich wynalazców i innowatorów oraz ich najważniejszych osiągnięć na przestrzeni wieków:Anders Celsius (1701–44) – termometr;Linneusz (1707–78) – Systema naturae,klasyfikacja roślin, zwierząt i minerałów;Carl Wilhelm von Scheele (1742–86) – chlor;John Ericsson (1803–89) – śruba okrętowa;Alfred Nobel (1833–96) – dynamit;Gustaf de Laval (1845–1913) – wirówka;Lars Magnus Ericsson (1846–1926) – ulepszenia w telefonii;Johan Petter Johansson (1853 – 1943)– klucz nastawny zwany francuskim;Nils Gustav Dalén (1869–1937) – płomień acytelenowy;Fredrik Ljungström (1875–1964) – turbina parowa;Sven Wingquist (1876–1953) – łożysko kulkowe;Baltzar von Platen (1898–1984) – lodówka;Victor Hasselblad (1906–78) – lustrzanka;Erik Wallenberg (1915–99) i Ruben Rausing (1895–1983)– system opakowań napojów Tetra Pak;Rune Elmquist (1906–96) – stymulator serca.Spośród późniejszych szwedzkich wynalazców można wymienić trzypunktowy pas bezpieczeństwa Nilsa Bohlina, myszkę komputerową Håkana Lana, kolorową grafikę komputerową i system GP&C do nawigacji satelitarnej, nóż chirurgiczny gamma Larsa Leksella i losec – lek na wrzody żołądka firmy Astra Zeneca.